Dzień 9 – Dzieci
Św. Feliks ze względu na zlecony mu obowiązek kwestarza, nie mógł się zajmować dziećmi jak niektórzy bracia, ale doskonale wykorzystywał każdą okazję podczas kwestarskich wędrówek po ulicach, by tam spotkane dzieci zachęcać do dobra. Brat Kwestarz często z nimi śpiewał piosenki, rozmawiał, słuchał ich.
Dzieci, gdy tylko go spostrzegły, biegły do niego i już z daleka wołały „Bracie Deogratias”! On często zachęcał je, by wraz z nim głośno dziękowały Bogu, właśnie tymi słowami. Ponieważ Feliks wręcz promieniał radością, dzieci lubiły z nim przebywać i chętnie powtarzały z nim piosenki lub samo Imię Jezus. Gdy jakieś dziecko chorowało, proszono brata kapucyna, by przyszedł do domu i modlił się o zdrowie. Feliks nie odmawiał a jednocześnie zachęcał wszystkich domowników do wspólnego błagania Boga o łaski.
każdego dnia odmawiamy Litanię do św. Feliksa, lub inną modlitwę ku czci tego świętego

Teksty nowenny na podstawie: „Św. Franciszek Seraficki. Jego życie, wielkie dzieła, duch, dary, pisma i nauki i ich odbicie w naśladowcach jego” bł. Honorat, kapucyn

Dzień 8 – Chorzy
W całym mieście nie było chorego biedaka, o którym by brat Feliks nie wiedział. Nigdy żaden chciwiec nie podjął tyle trudów dla pomnożenia swych bogactw, co on dla wyszukania chorych, których miał sobie za skarb największy. Niezmordowanie ich nawiedzał, cieszył łagodnymi słowami i zaopatrywał ich nędzę. Obchodził szpitale i przytułki, szczególniej w dni świąteczne, w które był wolny od kwestowania i tam posługiwał chorym. Niektórych do cierpliwości pobudzał, a innych zachęcał do spowiedzi i żalu za grzechy. Ta miłość jego ku chorym tak była przyjemna w oczach Bożych, że raczył ją nagradzać cudami.
każdego dnia odmawiamy Litanię do św. Feliksa, lub inną modlitwę ku czci tego świętego

Dzień 7 – Życie połączone
Modlitwa i praca stanowiły u niego dwa filary, jednym łukiem u góry złączone, na których opierał się cały gmach doskonałości jego życia; Prace, utrudzenia, nieustanne troszczenie się o drugich z zupełnym zapomnieniem o sobie, wszelkiego rodzaju umartwienia, utrzymywały jego ciało w ciągłej czujności i pamięci na obecność Bożą. Długie godziny nocne, służyły mu do coraz większego uświęcenia duszy.
każdego dnia odmawiamy Litanię do św. Feliksa, lub inną modlitwę ku czci tego świętego

Dzień 6 – Prostota i czystość serca
Naturalna i szczera prostota nie raziła nawet najznakomitszych osób. Zawsze i dla wszystkich uprzejmy, serdeczny, pokorny. Jego szczera prostota na rzetelnej oparta świętości, łatwiej porywa serca i do dusz ludzkich przemawia niż najwyszukańsze pomysły ludzkiego rozumu. Słuchali się jego prostej a gorącej mowy, chociaż często w prostocie ducha nie stosował się do przyjętych form towarzyskich. Mówił on tak, jak mu serce dyktowało, i nikt nie czuł się obrażonym choćby Feliks w zbyt poufny sposób się zwracał: „Powiedz mi panie, albo zrób mi to lub owo dla miłości Bożej!”  I ten prosty sposób mówienia nie tylko nikogo nie obrażał, ani też nie przeszkadzał szerzeniu chwały Bożej, ale przeciwnie, im mniej wyszukaną była jego mowa, tym liczniej gromadzili się dookoła niego zastarzali, wykwintni grzesznicy, tym pilniej słuchali jego nauk i upomnień, tym gorliwiej nawracali się do Boga.
każdego dnia odmawiamy Litanię do św. Feliksa, lub inną modlitwę ku czci tego świętego

Dzień 5 – Posłuszeństwo
Święte posłuszeństwo, któremu od pierwszej chwili swego wstąpienia do zakonu, Feliks całkowicie się oddał, zdobiło wszystkie jego uczynki i sprawy. Można powiedzieć, że każdy jego krok, każda myśl niemal była uświecona posłuszeństwem. Nigdy nie zdradził najmniejszej niechęci lub niezadowolenia, bez względu na to, czy mu coś łatwiej, czy trudniej przychodziło. Święty Brat przez całe swoje życie szedł naprzód, starając się wypełniać jak najdoskonalej wszystkie swoje ćwiczenia i obowiązki, zwalczał mężnie przeszkody, a im one były trudniejsze, tym większy budził w nim zapał do ich pokonania.
każdego dnia odmawiamy Litanię do św. Feliksa, lub inną modlitwę ku czci tego świętego